Sunday

کاشکی یک سیاستمدار مثل فردوسی پور داشتیم!

بعد از حدود سه ماه دوری از فضای وب و وبلاگنویسی دوباره قسمت شد که بیام بنشینم و چند کلمه ای بنویسم!میدونم کسی منتظر نوشتن من نبود و نیست ولی همینکه خودم تو این مدت نتونستن بنویسم خیلی عذابم میداد.خلاصه مشکلاتی بود که الحمدالله کمی برطرف شده و امیدوارم که بتونم هفته ای 2-3 مطلب بنویسم.خیلی لتفاقات تو این مدت افتاد که نتونستم درباره شون چیزی بنویسم با اینکه خیلی مطالب تو ذهنم بود.مهمترینشون شاید مقوله انتخابات آینده ریاست جمهوری که هنوز ادامه داره و شروع ریاست جمهوری اوباما و آخرینشون هم نظر سنجی بی سابقه برنامه نود بود.برنامه ای که خودم مطلبی سال قبل درباره اون نوشتم و امیدوار بودم و هستم که کاشکی تمام برنامه های تلویزیون مثل نود چالشی بود!مردم نشون دادند که از کسی که بی پرده اینگونه طرفدار حق و واقعیت هست حمایت میکنند و بعضی ها هم فهمیدند که همه کاره مردم هستند!نه دستورالعمل و بخشنامه هایی که یکشبه صادر میشه!بعضی وقتها فکر میکنم چی میشد که یک سیاستمدار مثل فردوسی پور داشتیم که بی پرده و با اتکا به حمایت مردم به مقابله با کسانی میرفت که مردم را در این نظام هیچکاره میدونند و فقط موقع رای گیری و انتخابات به فکر مردم می افتند!واقعا جای چنین کسی خالیه!نمیدونم شاید هم ذات سیاست اینجوریه که وقتی واردش میشی مجبور محافظه کار بشی شاید فردوسی پور هم اگر سیاستمدار میشد دیگه اینجوری صحبت نمیکرد و بقیه را به چالش نمیکشید !امیدوارم که اینجوری نباشه!